30 Ocak 2012 Pazartesi

Bazı şarkılar ...

Hani bazı olaylar vardır. Hatırladıkça üzülür, hüzünlenirsin, hüzünlendikçe de hatırlarsın ama. Her insan için değişen olaylardır aslında bunlar . Bazısında 14 Şubat adını alır , kimisinde İncir Reçeli , ben de ise Goodbye my lover adını alıyor. O şarkıyı ne zaman dinlesem hüzünleniyorum, saniye saniye yaşıyorum sanki onu, dinlerken soyutluyorum kendimi dünyadan, gözlerim doluyor, ayaklarım titriyor, beynim hissizleşiyor. O zaman hissediyorum kendimi hatta kendim hissettiğim tek an o oluyor. Neden mi çünkü o şarkı bana ayrılığı vazgeçisi ve bırakmayı en iyi anlatan şarkı



Goodbye my lover , goodbye my friend , you've been the one , yolu've been for me

Evet ağlıyorum bunları duyarken, o gün otobüste ağladım, yatakta ağladım. Gözyaşlarım yastığımı ıslattı. Ama en önemlisi ise kalbimi ıslattılar . Ne zaman birini görüp ısınmaya çalışsam olmuyor kalbim ıslak olduğu için. Hep bir soğukluk hep bir acı var. Ne kadar kitaplarıma dert anlatsam ne kadar mutlu gibi görünmeye çalışsam da olmuyor. Tükeniyorum ve kendimi geri toplayamıyorum. Müziklerin isterseler tonlar mutluluk yüklesinler kalbime bu şarkı onu alıp götürüyor oradan hiçbir şey kalmıyor kalan tek şey ise o ıslaklık oluyor. Kim o şarkıyı açsa sert bir şekilde kapatmasını istiyorum. Karar aldım katiyen yasaklıyorum kendime bunları söylerken bile biliyorum ki olmayacak lakin deneyeceğim ve çok büyük ihtimal bu 14 Şubat yanımda olacak tek şey yine bu şarkı olacak .